Zit ik eindelijk in bed, in alleen een slaapshirt, komt m'n ma opeens. 'Bob, we hebben geen shampoo meer!' Paps en Max zijn nog bezig met de auto wegbrengen, dus ik strompel uit bed. Trek een broek aan, en loop richting balie om wat shampoo te halen.
Ik wacht, en wacht, en ik voel me naakt.
Ik kruis mijn armen maar over elkaar en hou deze voor mijn borst in de hoop me wat minder naakt te voelen, best gek eigenlijk... 😅
Maargoed, ik sta daar te wachten terwijl die gezellige vent van de balie aan de telefoon hangt met mensen die later aankomen & tegelijkertijd een check-in regelt met iemand die overduidelijk net zo vrolijk is als hij. Wanneer andere mensen chagrijnig, boos of verdrietig op mij over komen, heb ik altijd het gevoel dat ik daar iets aan moet doen. Ik merk dan ook altijd aan mezelf dat ik een soort van overblij of aardige ga doen. Geen idee waarom 😅
Anywaaaaay, ik kom terug de kamer in met twee flesjes shampoo, zet deze bij de wasbak wanneer mijn oog ergens op valt... een flesje shampoo 😂 Onze beste mams had het flesje even over het hoofd gezien, dus nu hebben we er drie ipv geen! Iedereen z'n eigen flesje! Max had namelijk al gedoucht vanochtend dus die hoeft niet meer 😜
Had ik dus helemaal niet eruit gehoeven!
Nu nog even bedhangen, serie kijken en dan douchen. De koffers staan al helemaal ingepakt en klaar, de losse spullen zijn ook redelijk opgeruimd of liggen aan laders. Jaja, het is nu echt bijna zo ver!
Bijna weer naar huis...
Reminder(s) to self
Lifegoal(s)
PS
- bijna klaar met How I Met Your Mother😱 nog maar anderhalf seizoen te gaan 😢
Geen opmerkingen:
Een reactie posten