Midnight Crawler

Toen ik vannacht om drie uur door het donker naar beneden liep, voelde het als een soort droom. Oké, ik was ook niet heel erg wakker natuurlijk...
De beseffing dat de vakantie nu toch echt voorbij is en het gewone leven weer gaat beginnen kwam dan ook vrij hard aan. Ik heb de afgelopen drie weken in zo'n soort van droomwereld geleefd, dat het even lastig is om weer terug te komen naar de realiteit. Dat komt nog wel, over een week zal deze vakantie voelen als een eeuwigheid geleden, maar dat is het absoluut waard want wauw wat heb ik eigenlijk veel gezien/gedaan/beleefd!
Wat een ervaring was het weer 😊
Ik heb ook besloten om te blijven bloggen, maar dan zo dat er een bericht zal verschijnen elke keer dat er iets interessants gebeurd (wss niet heel vaak dus 😋). Voor degenen die interesse hebben, zal ik de link geven.

Just let me know!

Ons wel vertrouwde Kikkerland

Weer terug op eigen bodem heb ik toch besloten om nog even een bericht op de blog te gooien over wat ik allemaal heb meegemaakt tijdens de reis terug.

Onze dag begon opnieuw vroeg toen om half 6 de wekker ging. We maakten ons klaar en checkte driedubbel zovaak of we ECHT alles hadden, het was tijd om naar het vliegveld te gaan!
Daar aangekomen verliep alles eigenlijk vrij vlot, de koffers waren zo ingecheckt, de douane waren we zo gepasseerd, alles ging z'n gangetje. De eerste vlucht van drieënhalf uur was zo ver, we gingen van Salt Lake City naar Houston! Hoewel het geen heel groot vliegtuig was, had ik wel prima ruimte om te zitten. Muziekje op, ogen dicht en m'n fantasie de vrije loop. Zo ben ik vlucht nummer 1 doorgekomen.

Aangekomen op Houston werd al meteen in het vliegtuig aangekondigd dat mensen met een connectie gewoon door konden lopen naar hun gate, de bagage werd door het vliegveld personeel omgegooid, nog een meevaller! Terwijl we de instructies volgden die ons gegeven was over hoe we bij de gate konden komen, verbaasden we ons erover dat er helemaal geen douane aan te pas ging komen tijdens deze transfer, whut?! Waar mams eerst in de stress zat van 'oh halen we dat wel in anderhalf uur?!', zat ze nu heel relaxed samen met mij bij de gate. Alleen ik had wel trek en mams moest plassen, dus terwijl de mannen op de spullen letten, gingen wij even op pad.

Ik denk dat we nog geen 20 minuten weg zijn geweest, maar toen we terugkwamen was iedereen plots verdwenen die net nog bij de gate zaten te wachten. Ook paps en Max. Een vrouw die bij de andere gate zat merkte ons op en vertelde ons dat er sprake is geweest van een gate wijziging. We moesten van E6 aan de ene kant van de terminal, helemaal naar E20 aan de andere kant, great! 😅
Gelukkig hadden we tijd zat en redden we dit makkelijk, maar het was wel even raar dat paps en max hem al gepeerd waren. Ooit gehoord van even wachten... samen uit, samen thuis?

Anyway, we zaten vervolgens even bij gate E20, waar mijn Fortune Cookie mij vertelde dat ik op mijn uitgaven moet gaan letten (dat was ik sowieso van plan na deze vakantie😅) en gingen daarna boarden. Vlucht nummer 2 van Houston naar Amsterdam was een feit.

Bij het binnenstappen van het vliegtuig viel mijn mond open van verbazing. Wauw dat ding was gigantisch! Als een soort van pijniging word je eerst nog langs al die zalige eersteklas stoelen gestuurd om vervolgens in je eigen Economy stoeltje neer te ploffen. Maar eerlijk is eerlijk, in dit bakbeest is zelfs Economy ideaal! Drie stoelen - gangpad - drie stoelen - gangpad - drie stoelen. Dit is volgens mij het grootste vliegtuig waar ik in heb gezeten! De Boeing 777. Dacht ik... 😅
Ook helemaal top, iedereen z'n eigen scherm en alle 286 films waren gewoon gratis te bekijken!!
Mijn 9u lange vlucht bestond dus uit 4,5 film en 1 aflevering Brooklyn Nine-Nine.
Die halve film, dat is nog wel even een mooi verhaal...
Ik wilde graag the Good Dinosaur kijken, want ik houd altijd wel van Disney films en deze had ik nog niet gezien. Het touchscreen van het scherm werkte alleen niet altijd even goed (dat heeft tijdens de vlucht hier en daar nog wel voor wat frustraties gezorgd...). Toen ik de film aantikte en vervolgens de taal koos (Engels) kwamen er eerst wat reclames voorbij en toen begon de film. Je zag het intro van Disney & vervolgens die van de film. Wat me echter meteen al opviel was... het was een gewone film, geen animatie. Ik die film kijken, verward maar wel vrij zeker ervan dat dit toch echt niet the Good Dinosaur was, alleen welke film was het dan... en had ik hem nou wel of niet al gezien? Terwijl ik probeerde uit te vogelen of deze film me bekend voor kwam, zei m'n ma opeens bij een scène 'hé, deze film hebben we al gezien! Dit is die film met dat hij opeens een dochter heeft!' Dus ik zette de film op pauze, 'ja... dit is niet the Good Dinosaur, maar welke dan?' Ik drukte op exit en daar stond het dan: 'The Game Plan.' Ooooh, dacht ik bij mezelf... die heb ik inderdaad al eens gezien 😅 Blond hè...

Uiteindelijk dus wel the Good Dinosaur zitten kijken, en nog drie andere films.
Een beetje naar zo'n scherm turen en dan gaat de tijd toch best snel voorbij!

Nu lig ik eindelijk op mijn EIGEN bed, en ik ga heerlijk even tukken want ik heb veel te lang geen oog dicht gedaan... ik ben versleten 😴

Nogmaals heel erg bedankt voor het lezen! Zo een beetje mn verhalen delen is stiekem toch wel leuk om te doen 😇
Goodniggght!!

Shampoo

Zit ik eindelijk in bed, in alleen een slaapshirt, komt m'n ma opeens. 'Bob, we hebben geen shampoo meer!' Paps en Max zijn nog bezig met de auto wegbrengen, dus ik strompel uit bed. Trek een broek aan, en loop richting balie om wat shampoo te halen.
Ik wacht, en wacht, en ik voel me naakt.
Ik kruis mijn armen maar over elkaar en hou deze voor mijn borst in de hoop me wat minder naakt te voelen, best gek eigenlijk... 😅
Maargoed, ik sta daar te wachten terwijl die gezellige vent van de balie aan de telefoon hangt met mensen die later aankomen & tegelijkertijd een check-in regelt met iemand die overduidelijk net zo vrolijk is als hij. Wanneer andere mensen chagrijnig, boos of verdrietig op mij over komen, heb ik altijd het gevoel dat ik daar iets aan moet doen. Ik merk dan ook altijd aan mezelf dat ik een soort van overblij of aardige ga doen. Geen idee waarom 😅
Anywaaaaay, ik kom terug de kamer in met twee flesjes shampoo, zet deze bij de wasbak wanneer mijn oog ergens op valt... een flesje shampoo 😂 Onze beste mams had het flesje even over het hoofd gezien, dus nu hebben we er drie ipv geen!  Iedereen z'n eigen flesje! Max had namelijk al gedoucht vanochtend dus die hoeft niet meer 😜
Had ik dus helemaal niet eruit gehoeven!
Nu nog even bedhangen, serie kijken en dan douchen. De koffers staan al helemaal ingepakt en klaar, de losse spullen zijn ook redelijk opgeruimd of liggen aan laders. Jaja, het is nu echt bijna zo ver!

Bijna weer naar huis...

Reminder(s) to self

Lifegoal(s)

PS
- bijna klaar met How I Met Your Mother😱 nog maar anderhalf seizoen te gaan 😢

Feest tralala

Even bijwerken hoor, want ik loop een aantal dagen achter! Eergisteren stonden we half zes op en gingen zes uur de deur uit in de hoop een wolf te zien. We hebben van zes tot tien rondgereden en echt gewoon geen reet gezien... zo jammer!
Daarna hebben we even een relax dag gehouden, het weer was immers ook niet super. Toen het rond 4uur eindelijk bego. op te klaren, zijn we Jackson Hole nog even ingeweest om wat souvenirshops te bekijken en een niet verwachte 'shoot out' performance van een theatergroep. Erg leuk om dat nog even mee te krijgen. De dag hebben we vervolgens afgesloten bij Bubba's Bar-B-Que, waar ik ontzettend lekkere spareribs op heb! Het was de customers choice en ik begrijp ook wel waarom. Het is alleen altijd een kunst om die ribs zo netjes mogelijk naar binnen te werken!

De volgende dag, gisteren, was gewoon een saaie reisdag. We hebben tussendoor nog even een outlet centre bezocht maar dat was ook wel het enige die dag. Ergens in de buurt van het motel wat gegeten om vervolgens tot 12u wakker te blijven. Om 12u zou namelijk de normering bekend worden en wist Max al ietsjes meer over zijn kans van slagen. Vanwege het tijdverschil zou hij dan vanochtend tussen half 6 en 7 gebeld kunnen worden met goed of slecht nieuws. De spanning was behoorlijk aanwezig deze morgen. Uiteindelijk werd hij net voor tijd gebeld met het goede nieuws, Max is geslaagd!! 🎁🎉🎆

De dag begon dus top!
Na het nog even op bed hangen en moeite hebben met wakker worden (ik vooral 😅) was het tijd om de deur uit te gaan. Onze laatste dag van de vakantie al weer, de tijd is echt voorbij gevlogen!! We begonnen op nieuw de dag en gingen lekker bij de iHop ontbijten. Voor het eerst in mijn leven Red Velvet Pancakes op, en die waren me toch lekker 😍 Daarna zijn we eerst nog naar Antelope Island gegaan om een aantal zoutmeren te bekijken, toch even ook wat natuur meepakken deze laatste dag 😜,  en reden daarna door naar Downtown Salt Lake City.

Hier leek het op het kerkenplein wel de nationale trouwdag ofzo, we hebben wel vier stellen gezien die volgens mij gingen trouwen vandaag, of al waren getrouwd! Verder wel mooie kerken, alleen we mochten er niet in want we zijn geen mormonen, welp... oké.
Daarna richting shopping district, hier bij een gamewinkel nog twee pareltjes gekocht maar verder niet veel geld uitgegeven want WAUW wat is alles daar duur!

Nu even bijkomen op de kamer en dan straks nog lekker uit eten, my treat!
Daarna snel ons bed in want we mogen morgen weer vroeg op om richting vliegveld te gaan. Ergens zaterdag, volgens mij einde van de ochtend, zullen we dan weer binnenstappen in het huisje weltevree.

Reminder(s) to self
- eerder nadenken over het evt. kopen van souvenirs...

Lifegoal(s)
- alle FunkoPop's hebben!

PS
- ik wil iedereen heel erg bedanken voor het leven van de blog. Echt super dat je even de tijd neemt om mijn verhaal aan te horen, nja... lezen 😜😘
- er moet nog een nummer afgeschreven worden, dus dit is zeker niet het laatste bericht!

IEDEREEN BEDANKT! Het was een geweldige ervaring😊

Buffetten & tetten

Bij Jackson aangekomen, hadden we allemaal toch wel trek gekregen. Het was dan immers ook al 2 uur 's middags! Daarnaast moesten mams en ik ook vrij nodig naar het toilet, en de regen die als een malle naar beneden kwam zetten hielp ook niet echt mee met het zo lang mogelijk ophouden tot we eindelijk iets zouden vinden. Bar & Grill? Lekker! Maar dicht... Wendy's? Prima! Maar veel te druk!  Uiteindelijk een soort van terrein opgereden met allerlei winkels, in de hoop hier een openbaar toilet te vinden. In plaats daarvan kwamen we een Hong Kong Buffet tegen (deze had ik al gezien en meteen voorgesteld, maar de rest wilde niet!). Het regende, de rest was allemaal geen succes en het HKB had een toilet, de keuze was toen toch redelijk snel gemaakt (na eerst een half uur door Jackson te hebben gereden om iets te zoeken). We stapten het restaurant binnen, en een kippenhok dat het was! Er was net een buslading Aziaten binnengekomen die zich allemaal tegelijk op het buffet worpen. 'Ik ga niet voor het buffet hoor, ik hoop dat ze ook een kaart hebben!' hoorde ik paps al zeggen, terwijl mams meteen richting toilet ging. Zoals gewoonlijk stond er namelijk weer een lange rij. Blijkbaar was het voor de drie dames voor mama erg moeilijk om een lichtknopje te vinden. Hoeveel Aziaten heb je nodig om het licht aan te doen? Drie aziaten die mijn mams erbij roepen voor hulp. Wauw, just wauw... 😅
Zo snel als het restaurant vol was gelopen net voor ons neus, zo snel liep het ook weer leeg toen ik mijn keuze maakte voor de lunch. Ik ging voor het buffet! Mams en Max deden met mij mee, paps kreeg zijn eigen zin en nam lekker iets van de kaart. Bij paps z'n gerecht zat ook een soep. Rara waar haalden ze deze soep vandaan? HET BUFFET! Paps zijn soep werd gewoon voor onze neus opgeschept vanuit de soepkom bij het buffet en vervolgens aan papa gegeven om van te genieten. Prachtig 😂
Maar, eerlijk is eerlijk, z'n daadwerkelijke gerecht kwam wel gewoon uit de keuken en was niet terug te vinden bij het buffet. Desalniettemin hebben we allemaal heerlijk geluncht zo bij de Hong Kong Buffet!

Toen we echter naar buiten stapten, was het nog steeds geen mooi weer. Wel was het inmiddels half drie, dus we konden inchecken bij de Cowboy Village waar we de komende twee nachten zullen slapen. Wij fijn ingecheckt en alle spullen vanuit de auto in onze cozy cottage gegooid om vervolgens weer de auto in te stappen. Het was eindelijk zover, Grand Teton!

De eerste keer dat we er door heen reden hebben we letterlijk en figuurlijk geen reet gezien, behalve natuurlijk de mooie omgeving en daarmee dus Grand Teton zelf. Maar dat was toch de planning voor morgen?! Nu wilden we gaan voor het wild! Dus even langs het Visitors Centre om daarna nog een rondje te rijden... en verrek! Bij de brug vlak voor het Visitors Centre stond een eland verdekt opgesteld tussen de struiken langs de rivier! Dat niet alleen, deze mama moose had ook nog eens een kleintje bij zich! Cool!! Even wat foto's gemaakt en een stukje gefilmd om daarna nog een bezoek te brengen aan het VC. Mams en ik weer geld uitgegeven aan dingen (yeeeey!) en meteen ook even een babbeltje gemaakt met die mevrouw achter de kassa. Zij wist nog wel een weg waar ze zelf een beer met jonkies had gezien, dus wij weer op pad! Driekwartier later kwamen we aan bij de onverharde weg richting Pilgrim Creek, de aanrader van de caissière. Hobbel na hobbel vervolgenden we heel langzaam onze weg om vervolgens niet verder te kunnen door een wegblokkade. Een auto en busje stonden met telelenzen de verte in te turen en wij waren natuurlijk meteen dolenthousiast. Zou het, zou het echt?! Gaan we ook een beer zien vandaag? 😁 We reden voorzichtig nog wat dichterbij en kwamen tot de conclusie dat deze beste mensen niets meer zagen dan een blauwe vogel op een dorre tak. Vogelspotters, verdorie! Geen beer 😢
Na even wachten begrepen ze eindelijk pas de hint dat ze gruwelijk in de weg stonden toen er van de andere kant een auto aankwam rijddn en erg geïrriteerd bleef staan om een punt te maken. Beetje gelijk had diegene ook wel, ga gewoon wat meer aan de kant...
Anyway, we vervolgden onze weg over de steentjesweg tot we niet meer verder konden, en bleven hier een tijdje staan. Zo konden we ons avondeten verorberen (een paar wraps en een sandwich), terwijl we met volle hoop rond bleven kijken of we ergens die beer zouden zien. Helaas, geen geluk.

Iedereen was er klaar mee, we hadden de hoop om wild te zien opgegeven en reden alweer richting huis, toen er plots een beest overstak. Een vos, alweer?!
Zo zie je die beesten nooit... en zo zie je er opeens twee op een dag. Bij ons is het altijd op het moment dat we het opgeven, dat we daadwerkelijk wat zijn. Zal ik dan nu maar vast opgeven om morgenochtend veel te vroeg een wolf te zien? Wie weet zien we hem dan wel!
Nou, het is inmiddels half 11 en om half 6 gaat de wekker. Snel slapen!

Reminder(s) to self
- met blote benen door hoog gras en struikgewas achter een vos aan rennen is niet slim. Daar haal je je benen, of in dit geval knie, mee open!

Lifegoal(s)
- oh wat zou ik graag een wolf willen zien! Sinds ik die boeken over Torak & Wolf heb gelezen, ben ik echt verliefd op die prachtige beesten!

PS
- we hebben vandaag gewoon alles bij elkaar 9u lang in die auto gezeten. Daar waren we allemaal even helemaal klaar mee.
- we zagen vandaag ook nog wat prairie hondjes, die zijn cute!
- de foto's van de tweede vos zijn wel gelukt! 😁 ik zal een foto van mijn foto bijvoegen 😜

Wild & Grandioze tieten

Vandaag vanuit Rock Springs naar Grand Teton. De rit staat op 4uur rijden en dan zitten we middenin het nationale park. Meteen al dit keer een reistablet ingenomen voor vertrek na die ervaring van gisteren, en daar ben ik erg blij mee want ik voel me er een stuk beter door zo tijdens het rijden. Aan het begin even met mijn 3ds gezeten maar toen ik dat op wen gegeven moment zat werd, ben ik uit het raam gaan staren. Heerlijk genieten van al het moois om me heen terwijl mijn gedachten de vrije loop gaan. Dagdromen is iets waar ik veel te goed in ben! 😜
Terwijl mijn gedachten al zaten bij het inrichten van een huisje, werd ik opeens teruggetrokken naar de realiteit toen paps abrupt remde en schreeuwde 'IS DAT EEN VOS OF COYOTE, IS DAT EEN VOS OF COYOTE?' waarop mijn moeder antwoordde met niets meer dan 'WAAR????!!!!' Paps wees zijn kant uit terwijl het beest al door had dat het gespot was, die zette het op een rennen. Max gooide zijn raam open en begon met filmen. Paps gooide de auto in z'n achteruit en gaf een hoop gas. Ik had net mijn camera gepakt, keek naar achteren en schreeuwde 'STOP!' Net optijd, voordat paps de weg af zou rijden, zo de greppel in... en mams had nu eindelijk ook het vluchtende beest gespot. De auto omgekeerd, het beest bijgelopen, heeft Max de nu duidelijke vos in beeld en heb ik de kont van een vos op foto 😅 Nog een half uur te gaan en dan zijn we in Jackson, waar we even stoppen om te lunchen zodat we met volle kracht, en maag, Grand Teton kunnen bewonderen!

We rijden nog geen 5 minuten en de auto gaat weer aan de kant. 'EEN MOOSE MET GEWEI, EEN MOOSE MET GEWEI.' schreeuwt mijn vader overenthousiast. Tot we helemaal stil staan en hij ziet dat het een, naar mijn mening veel te echt lijkend, standbeeld is. De auto die ons voorbij rijdt zal wel de grootste lol hebben, net als wij (op paps na dan). Op naar Jackson en daarna Grand Teton, het is nu al een heel avontuur!

Reminder(s) to self

Lifegoal(s)

PS
- ik heb een koffer gekocht, een mooie paarse 😊 nu voor iedereen (vooral voor mij) & straks alleen voor mij!

KFC & livestreams

Na een interessante lunch bij een lokaal tentje ergens aan de kant van de weg, gingen we door over de meest hobbelige weg die we tot nu toe getrotseerd hebben. Nog 2 uur, dacht ik bij mezelf. Nog 2 uur en dan zijn we bij ons motel, bij het internet en bij de Bethesda persconferentie. Boy oh boy wat keken broerlief en ik daar naar uit, beide groot fan van Fallout en TES, waren we erg benieuwd waarmee ze zouden komen! Daarbij wilde ik gewoon de jongens van GamerGeeks natuurlijk nog even zien 😉
De eerste meevaller was al meteen bij aankomst. Tijdens de rit hadden mijn ouders het erover dat ze wel graag weer naar de Mexicaan wilde, alleen ik had daar niet zo'n trek in omdat ik naar mijn idee al genoeg Mexicaans op heb deze vakantie. Toen we vervolgens het parkeerterrein opreden, zagen wij een Mexicaan IN ons motel en een KFC aan de overkant. Max en ik konden dus naar de KFC terwijl paps en mams gezellig samen uit eten zouden gaan deze avond. Top!
Meevaller twee was tijdens het inchecken, mevrouw keek naar ons vier en vervolgens verward naar haar scherm. 'Miss van Vliet?' Mijn moeder knikte. 'Reservations for one night...?' Moeders knikte opnieuw. 'Room with...' en de mevrouw keek ons weer alle vier verward aan, 'one kingsize bed??' Nu was het mijn moeder die verward keek. 'Oh no, no no, two Queensize beds... but if you still have a room available with three, that'd be even better...' De mevrouw sloeg wat toetsen aan en glimlachte naar ons, 'I have, just 10 dollars extra.' Sweet! Dacht ik. 'Perfect!' zei mams. Weer een eigen bed 😊
Meevallee drie was het internet, en het feit dat ik mams haar laptop mocht lenen, waardoor ik heel de Bethesda persconferentie en de nabeschouwing van de Geeks kon kijken, yeey! :D

Voordat de persconferentie begon, moesten Max en ik echter ons eten gaan halen bij de KFC, aan de andere kant van de weg, zonder stoplichten... Perfecte timing en met ongelooflijke voorzichtigheid staken wij als twee froggers de weg over, liepen de KFC binnen en bestelden ons voedsel. Eén van de werknemers vroeg aan ons de veelgestelde vraag 'where you guys from?' 'the Netherlands' zeiden Max en ik in koor, waarop deze dame vroeg, 'is that a Country?' Beiden waren we met stomheid geslagen, meende ze dit nu serieus? We zochten naar woorden, een goed antwoord. 'You may... euhm... know it as Holland...?' zei ik terwijl mijn broertje uiteindelijk alleen, 'yes!' wist uit te brengen nog als antwoord op haar onverwachte vraag. 'Oooooh,' zei ze schaapachtig, 'I've heard about Holland!' Ik denk niet dat ze ooit van Holland gehoord heeft to be honest... maar ach, boeiend xD

Daarna gewoon met kip en cookies genoten van de GamerGeeks livestream, ondanks dat de Bethesda persconferentie tegenviel. Nu lekker slapen want morgen weer een vol programma!

Goodniggght!

Reminder(s) to self
- volgende E3 thuis zijn en mee doen met GamerGeeks livestream

Lifegoal(s)
- aanwezig zijn bij de E3 in LA

PS
- deze kamer ruikt heerlijk, naar pasgelegde vloerbedekking 😊
- halverwege de avond kwam opeens iemand onze kamer in 😐 het bleek de eigenaar te zijn die zijn rondje kamerchecken deed en niet wist dat wij hier ingecheckt waren hahaha 😂

500 miles

Zo lang voelde de weg waar we vandaag overheen moesten. Ik denk dat ik er een hersenschudding aan over heb gehouden, zo hard werden we soms door elkaar geschud door alle hobbels en putten. Oh boy, wat heb ik mij beroerd gevoeld vandaag 😫 Al heel de vakantie heb ik mijn reistabletten niet nodig gehad omdat de wegen allemaal goed te doen waren, maar man man man had ik hem vanochtend nou toch maar wel ingenomen. Dat zijn van die dingen, die weet je dan helaas pas achteraf. Na een korte stop bij het Dinosaur National Monument Visitors Centre en erachter komen dat we nog veel te lang zouden moeten rijden voor de echte interessante dingen, zijn we maar omgekeerd en rijden we nu richting onze eindbestemming van vandaag. Het was wel even lekker om niet in beweging te zijn. Even een paar chippies en een reistablet naar binnen gewerkt en nu met 'I'm gonna be (500 miles)' op de achtergrond verder met de trip! Ik leg snel m'n mobiel weg voordat ik weer misselijk word!

Reminder(s) to self
- reistablet toch maar innemen, je weer nooit hoe de weg zal zijn.

Lifegoal(s)

PS
- elke seconde op deze weg, is een seconde te lang. Ik hoop dat deze reis snel over is!

Phobia activated

Hier zit ik dan, bij te komen in de auto van een wandeling door Canyonlands. Niet omdat de wandeling zo pittig was, deze was zelfs prima te doen. Nee ik zit bij te komen van de tintelingen en de jeuk die zich over mijn hele lichaam hebben verspreid en dat komt echt niet door al die muggenbulten die zich op mijn armen en benen bevinden. Nee deze jeuk en deze tintelingen komen door iets compleet anders, namelijk Trypofobie 'een angst voor kleine gaatjes.'
Oh boy wat werd ik gek van alle rotsen om mij heen, helemaal onder de gaatjes! Brr, kippenvel!
Verder was het uitzicht van de Grand View wandeling wel prachtig! We liepen gewoon over het steen en af en toe een soort van aangelegd pad met aangelegde traptreden. Het pad werd voor ons uitgelegd met behulp van drie grote vierkante stenen op elkaar. Op een aantal van deze stenen hadden wandelaars van die kleine steentorrentjes achter gelaten, maar veel stonden er helemaal leeg, zonder mooi torrentje, dus op de terugweg heb ik alle lege stenen versierd met mijn eigen steentorrentjes! 😁😇
Na deze eerste wandeling zo nog wat uitzichtpunten bekijken en dan daarna richting Moab 😊

Reminder(s) to self
- neem voldoende water mee tijdens een wandeling!

Lifegoal(s)
-zelf een wandeling creëren door de natuur en het pad aangeven met steentorrens.

PS
- drie kleine k*tkinderen gooiden één van mn steentorrentjes om, het is dat vaders hem weer opbouwde anders had ik er iets van gezegd. Niet omdat het torrentje nou zo'n big deal is, maar gewoon om het principe. Eikeltjes waren het. 😒

Gotta Catch 'm All

Aan het begin van de vakantie, de eerste twee/drie dagen had ik mijn 'gotta catch 'm all' Pokémon t-shirt aan. Dit zorgde toen voor meerdere grappige ervaringen, waarvan ik eentje ook uitgebreid met jullie gedeeld heb. Vanochtend besloot ik om hem weer aan te doen, en hoewel ik 's ochtends niet veel heb meegemaakt omdat we vooral ook in de auto zaten, heeft het deze avond wel weer voor wat vermaak gezorgd. Het eerste was toen we vanaf het restaurant waar we net gegeten hadden naar Maverik liepen, de lokale pompstation winkel. Ik had al de hele dag onwijs veel zin in een monster, en mijn broertje eigenlijk ook wel 😜 Om er te komen, liepen we over de stoep, maar wel vlak langs de weg. Max was even met paps en mams in gesprek terwijl ik alvast een eindje vooruit liep. Opeens scheurde er een pickup truck voorbij met geblindeerde ruiten en een hoop getoeter. Ik nog verward om me heen kijken, maar nee ik stond niet op een gekke plek, ik stond gewoon stil, op de stoep, op de rest te wachten. Dus paps komt lachend naar me toe: 'wat was dat nou weer?' Ik schudde m'n hoofd uit verbazing 'geen idee paps, geen idee...' A fin. We kwamen aan bij Maverik, Max en ik hadden onze monster en paps en mams hadden melk. We konden terug naar ons stekkie de Inka Inn waar we 7jaar terug ook hebben gezeten. Hierover straks meer!
Terwijl Max en ik het voortouw namen en voor de verandering weer eens gek aan het doen waren met elkaar, viel mijn oog op een pickup truck. Ik werd aangestaard (dat zijn van die dingen, die voel ik gewoon... Vrouwelijke intuïtie misschien?) vanuit het naar beneden gerolde raam, en toen ze door hadden dat ik ze door had, reed de truck weg terwijl er nog iets naar me geroepen werd. Ik weet me god niet wat, want Max zat nog steeds gek te lullen, die was zich van geen kwaad bewust... totdat er dus naar ons gerospsn werd. Opnieuw kwam paps naar me toe: ' wat riepen die nou weer?' en ik schudde nogmaals mijn hoofd, 'geen idee paps.... geen idee 😅'

Nu zit ik even heerlijk op mijn EIGEN bed, want toen we de kamer binnen kwamen, zagen we dat er wel liefst DRIE tweepersoonsbedden zijn. Score! 😏
Nog even hangen, ik twijfel tussen Story of Seasons (spel) of How I Met Your Mother (serie), maar in ieder geval is het al een lekker vooruitzicht dat ik straks het hele bed voor mezelf heb 😄 zeker na alle klappen die ik vannacht heb mogen ontvangen van mams omdat het bed zo ontzettend klein was 😫 
Dus ik wens iedereen daar een fijne dag! Ik ga genieten van mijn bed en het uitslapen 😍

Reminder(s) to self
- lotion kopen voor mijn armen, ze beginnen een beetje droog te worden

Lifegoal(s)

PS

Bulten VS Schijven

Ik heb zo een ontzettende HEKEL aan muggen. Thuis vind ik ze al verschrikkelijk wanneer ze me 's nachts wakker houden en me achter laten met van die kleine vervelende bultjes, maar op vakantie vind ik ze nog 10x zo kut!!
Want waar het in Nederland kleine bulten zijn, worden het hier in Amerika (of elk ander land waar ik gestoken word door zo'n klote beest) van die verschrikkelijk, grote, onwijs jeukende schijven. Ik word er gek van! Hoe lekker de pizza gisteren ook was, het is zwaar vervelend dat we op een gegeven moment zelf het voer begonnen te worden. M'n armen jeuken! 😭
Zo snel mogelijk een winkel vinden waar ze anti-jeuk spul verkopen!!

Maargoed, nieuwe dag, nieuwe avonturen! Net lekker ontbeten, met Lucky Charms 😁 Nu door de natuur rijden die men hier de Colorado Monument noemt en dan zo door naar Utah - Moab en nog wat bezienswaardigheden (volgens mij een Canyon en nog iets...)

Tot later!

Reminder(s) to self
- insprayen met anti-muggen spul, ook al verwacht je die beesten niet... they're everywhere! 😫

Lifegoal(s)

PS
- wat was het weer een buttnacht vannacht 😢 ik kijk stiekem toch wel een beetje uit naar m'n eigen kamer met eigen bedje & niemand die me snachts wakker houd 😜
- toen ik het had over die Caprese schreef ik mint maar bedoelde ik natuurlijk gewoon basilicum blaadjes 😋 silly me!

Donderdag Pizzadag

Na nog twee uur in de auto te hebbeb gehangen, kwamen we dan eindelijk aan bij ons adres in Grand Junction. Mams had van tevoren al gekeken naar de restaurants die in de buurt zitten. Als geintje zei ik toen 'donderdag pizzadag! We gaan naar de Italiaan 😁' en verrek, nog geen vijf minuten lopen bij ons verblijf vandaan zit Enzo's pizzeria, dus we hebben heerlijk pizza gegeten deze donderdag avond 😁
Ik was de enige die de pizza ook daadwerkelijk op kreeg, maar nu hebben we wel ook wat lekkers als lunch morgen want het mocht allemaal mee 😄
Als toetje weer voor de crème brulee gegaan, die deze keer een stuk beter was! Eeeeen, amaretto 😊 Ik drink niet veel alcohol, maar dat vind ik altijd zo lekker! Toen ik dat dus op de kaart zag staan, wist ik meteen dat ik daarvoor wilde gaan 😜

Daarna thuis op bed even bijgekomen van het eten en de dag. Het is weer even wennen om in de hitte te zitten na de wat koudere temperaturen die we in de Rockies hadden. Nu nog even een aflevering How I Met Your Mother kijken en dan lekker slapen! Morgen gaan we weer allemaal leuke dingen doen, en een soort van uitslapen 😁

Reminder(s) to self
- goed inspuiten met antimug spul!

Lifegoal(s)

PS
- tijdens het teruglopen van restaurant naar lodge nog een mooie foto gemaakt van de lucht 😜

Ik zie, ik zie, wat jullie niet zien

Oké, behalve dan op de foto's die ik met jullie ga delen! 😊
Vandaag van Estes Park richting Grand Junction. Gisteren waren we supervroeg opgestaan om voor de 2e keer door de wildspotlocaties van de Rocky Mountains te touren, en wederom zagen we helemaal niks. Om bij Grand Junction te komen, reden we opnieuw door de Rocky Mountains over alle enge, smalle wegen met de afgrond nog geen meter van ons verwijderd. Als ik al geen hoofdpijn had door de hoogte, dan wel door het turen in de diepte! Toen we eindelijk de bergen verlieten en bijna het park uit zouden rijden, viel het ons op dat er een auto stil stond langs de weg, Max meteen de omgeving verkennen en ja hoor! Ongelooflijk!! Een eland!!! Met jong!!!! 😱😊 Meteen de auto aan de kant, ik eruit voor foto's en Max voor de film. Je begrijpt het al, onze dag kon natuurlijk niet meer stuk! Al helemaal niet toen het jong langzaam dichter naar Max en mij toe liep terwijl hij zachtjes mekkerde 😍

Na deze geweldige ervaring reden we eerst door naar Grand Lake voor onze eerste stop, leuk plaatsje met hier en daar wat giftshops. Vervolgens gingen we door naar Adam's Fall, de enige waterval die we tot nu toe bekeken hebben, maar hij ws helaas niet heel spectaculair. Wel heb ik hier vast kunnen oefenen met mijn grijsfilter en long-exposure fotografie. Ik ben erg benieuwd hoe die foto's eruit komen!! 😁

Nu even een stop bij de Starbucks, hmmm Caramel Hot Chocolate😊, om zo onze reis richting Grand Junction te vervolgen!

Reminder(s) to self

Lifegoal(s)
- een wolf, vos en jachtluipaard in het wild zien, dan ben ik helemaal happy! 😳

PS
- ik ben echt doof door het snelle dalen 😂

Een dipje

Je hebt wel eens van die momenten in de vakantie waarbij je aan de ene kant echt wel geniet van alles wat je ziet en doet, maar aan de andere kant heb je toch een soort van... dip. Ik weet niet of jullie het gevoel kennen, maar daar had ik afgelopen twee dagen een beetje last van, gelukkig kon ik vandaag even helemaal bijkomen zodat ik er morgen weer met volle moed en blijdschap tegenaan kan!
(Sorry voor het chagrijnig zijn af en toe paps, mams en Max)

Aangezien ik de afgelopen dagen ook niks op de blog heb gegooid, zal ik jullie nu even snel bijpraten 😜
Eergisteren gingen we van Colorado Springs richting Estes Park en namen onderweg de Airforce Academy en Gardens of the Gods mee. Bij de Airforce Academy stonden een aantal standbeelden van vliegtuigen en je kon de Chapel in. Deze was van binnen waanzinnig mooi verlicht vanwege de gekleurde, soort van glas-in-lood ramen en de verlichting die ze gebruikten. Verder mochten we het terrein niet verkennen, omdat het ook gewoon een academie is en de militairen die er rond liepen gewoon collège hadden. De Garden of the Gods vond ik mooi om te zien, de combinatie van stenen structuren tussen het gras en de bomen vond ik wel wat hebben. Helaas, helaas heb ik alleen nergens fruit zien hangen 😜 (Sorry Jim, heb er dus ook geen foto van kunnen maken!)
Daarna kwamen we aan bij Estes Park en terwijl we door het dorp heen reden, viel het ons allemaal meteen al op: wat een leuke, gezellige plaats! Het had sfeer, heel veel giftshops 😜, en het deed hier en daar een beetje Oostenrijks aan. Waarschijnlijk omdat dit één van de weinige populaire wintersport plekken is hier in Amerika. Onze bestemming was Riverspruce, waar alle huisjes zich aan de rivier bevinden.

De volgende dag begon weer vroeg, met heerlijk vers gemaakte muffins! 😊 Becky, één van de eigenaren van Riverspruce, komt deze elke ochtend langsbrengen! Super lief! En lekker 😋 Vandaag gingen we de Rocky Mountains in, tot het hoogste punt, het Alpine Visitors Centre. Van tevoren werd ons door Jim (man van Becky) aangeraden veel te drinken om hoogteziekte tegen te gaan. Alleen bij mij gebeurde helaas hetzelfde als voorgaande jaren wanneer ik wat hoger op de wereld terecht kom. Hoofdpijn, verschrikkelijke hoofdpijn! 😭 Ik had zoveel gedronken onderweg, maar het mocht niet baten. Dus toen we erachter kwamen dat de trail naar het hoogste punt, de Huffing Hill, gesloten was omdat hij voor de helft was verdwenen onder het sneeuw, stelde ik voor om dan maar zo snel mogelijk weer naar beneden te gaan. Onderweg naar beneden nog even wat fotopunten meegepakt en daarna door gegaan naar de giftshops in Estes Park. Bij één van de fotopunten kwam ik een real-life Pika(chu) tegen, wat een schattig beestje is dat zeg!! 😳
Nog wat leuke dingen gekocht in de giftshop, een heerlijke zak popcorn 😍, en vervolgens in het huisje een makkelijke maaltijd op. Soep met brood, ook weleens lekker! Zeker omdat ik begin te merken dat mijn lichaam weer aan het kloten is...

En dan was er vandaag. Vandaag werd ik om half 6 wakker gemaakt en zijn we allemaal zo snel mogelijk aangekleed en de auto in gestapt, want we wilden oh zo graag een eland zien, en 's ochtends zou je die het beste kunnen spotten. Dus wij om 6u/half7 weggereden van het huisje, opweg naar Bear Lake, de volgens de boeken mooiste wandelroute van de Rocky Mountains.
1. we hebben geen eland gezien, want er waren al ZOVEEL mensen in het park...
en
2. die wandeling, en het meer, stelden vrij weinig voor...
Dus nog even wat andere punten bekeken maar toen bleek dat het daar ook al super druk was, zijn we teruggegaan richting huisje. Max en ik weer terug ons bed in, lekker hoor 😉, en mams en paps ergens dicht bij huis nog gewandeld.
Vervolgens strompelde ik rond 10u weer eens mijn bed uit, om op de hangstoel te gaan 3ds'en 😂 toen paps en mams even later om half 11 weer thuis waren, zijn we allemaal heerlijk de hottub in gegaan, om aansluitend met zijn allen buiten in de zon bij te komen van de drukte van de voorgaande dagen. Daarna gedoucht en nog wat gegamed. Mijn boerderij word niet uit zichzelf groot en populair, en mijn vrouwtje trouwt niet vanzelf met Raeger de kok! (oké ik zal stoppen over mijn spel😅) Uiteindelijk was het dan na een heerlijke dag hangen tijd om uit eten te gaan, en man man man wat was dat zalig!
Vooraf had ik Caprese, ik houd gewoon van die combinatie: mozzarella, tomaat, mint & balsamico olie 😳, als hoofdgerecht had ik Buffalo vlees, wat was dat lekker zeg!! 😄 en als toetje een crème brulee, maar om eerlijk te zijn, de harde karamel laag was goed alleen de pudding eronder veel te zacht. Die kon je met een rietje 'opeten'. Ik zeg het niet snel, maar ik had dat beter gekund 😶 (I make a fine crème brulee). Nu nog even op bed mijn serie verder kijken en dan lekker optijd slapen, want er staat morgen weer een reisdag voor de boeg!

Reminder(s) to self
- hoogteziekte is kut, maar wel vooral veel blijven drinken!
- noten kopen, en andere zooi die goed is voor je lichaam, beetje voor jezelf zorgen Bob.
- houd je uitgaven bij... 😅
- uitzoeken welke staten ik vorige vakanties al geweest ben om m'n nummerbord collectie compleet te krijgen😁

Lifegoal(s)
- de hoogte in gaan zonder hoofdpijn te krijgen.

PS
- ik heb behoorlijk wat nummerborden erbij 😄
- wel tijdens het wildspotten onwijs veel Elks... Elken? Elk gezien 😅
- Jim en Becky hebben een hond, Lucy, en ze is echt schattig 😍
- de tijd vliegt voorbij, maar toch voelt het soms ook alsof ik al maanden weg ben!

Blij met wakker zijn

Ik ben nog nooit zo blij geweest met het wakker liggen midden in de nacht. Toen we vandaag bij ons huisje aankwamen @ Riverspruce huppeldepup legde Jim, de eigenaar van het complex, ons even snel de basis van het huisje uit. Waar alles lag, hoe alles werkte, en als voorbeeld liet hkj even in de kamer van mams en mij zien hoe de verwarming werkt. A fin, een halve dag later is het tijd om naar bed te gaan, onze spullen waren al een tijdje in de hoek van de kamer gedumpt, daar hadden we toch geen omkijken meer naar, en terwijl mama al ging liggen keek ik nog even mijn films af (Brother Bear & Brother Bear 2). Toen de credits van 2 voorbij rolden, gooide ik mijn mobiel op de oplader en ging liggen, alleen zoals gewoonlijk lukte het in slaap komen niet. Mama had bijna het hele bed ingenomen en lag daarbij ook nog eens heel fijn te snurken, great!
Een aantal pogingen tot slapen verder, was ik er even helemaal klaar mee. Om me maar met iets bezig te houden, begon ik naar het plafond te staren. In het donker op een plafond focussen zorgt altijd voor een soort van verscherping van zintuigen, althans, dat idee heb ik altijd... En dat is dan ook wanneer het me op begon te vallen. Het rook in onze kamer een beetje alsof er een föhn te lang had aangestaan. Een yet to be brand geur. Ik begreep het niet helemaal, maar kon het gevoel niet van me afschudden alsof er iets niet klopte. Ik ging recht op bed zitten, rook nog eens goed, en toen wist ik het absoluut zeker, iets klopt hier niet...

Mijn ma schrok nu ook wakker, waarschijnlijk van mijn plotse beweging. Ik deed de lamp aan en zei, 'ik ruik brand, een soort van warme föhn lucht...' Ik keek rond de kamer en mijn oog viel op de tassen en mama haar hemdje die tegen de verwarming aan stonden. Snel sprong ik uit bed en haalde alles er vandaan. Gloeiendheet was de tas! Hij had er niet veel langer tegen aan moeten staan, dan waren we de klos...

De verwarming staat uit, er staat niks meer tegenaan. Ook bij de heren heb ik meteen de verwarming gecheckt maar daar stond hij gewoon nog uit. Tijdens de uitleg had onze beste meneer Jim de verwarming dus wel aan, maar niet meer uit gezet. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen, nu kan ik hopelijk, eindelijk, lekker slapen!

Reminder(s) to self
- zet niks tegen een verwarming aan, zelfs al staat hij naar mijn idee uit!
- zorg dat anderen niks tegen een verwarming aan zetten!

Lifegoal(s)

PS
- verder was vandaag echt een top dag! Had alleen even geen puf voor een heel blogbericht, dus morgen meer over vandaag! 😊

Dingen die papa opvalt en mij niet.

Na weer een wat mindere nacht wel ook vanochtend weer prima ontbeten! Vanochtend wilde ik eigenlijk alleen voor wat hartigs gaan (dus scrambled eggs en wortjes in dit geval) maar ik kon het toch niet laten om ook weer de Fruity Loops te nemen 😇 De koffers werden hierna weer verder ingepakt, ik deed (zoals gewoonlijk) nog een laatste check of we niks zouden vergeten en het was weer zover, op naar een nieuw avontuur, op naar Colorado!

Na 3 uur rijden was het tijd voor een stop, we hadden allemaal aardig trek gekregen en zouden bijna bij de Colorado Sand Dunes zijn. Sterker nog, de plek waar we wat hebben gegeten was de Sand Dunes Lodge vlak voor het park! Eerst even snel met zijn allen door de giftshop en daarna lekker lunchen. Ik had al twee dagen lang trek in chili, maar de Mexicaanse restaurants die we al bezocht hebben, hadden dat allemaal niet op de kaart staan. Deze lodge, niet meer gelegen in New Mexico maar Colorado, had het echter wel! Gewoon een simpele 'Bowl of chile' , perfect! Hij was erg lekker 😊 De jongen die de bowl neerzette glimlachte vriendelijk en liep vervolgens weer terug naar de keuken. Ondertussen was mijn aandacht verplaatst naar de tafel tegenover me waar 5 mensen zaten, 2 meiden en 3 jongens. Twee overduidelijke stelletjes en één hele luidruchtige jongen. Volgens mij wilde hij als fifth wheel graag gehoord worden... al dat kleffe gedoe van die twee stellen om hem heen heel de tijd, ik begreep het wel. Zonder er verder bij na te denken zei ik 'aah, sneu...' en mijn vader, die naar de keuken keek, was het met me eens. Waar het niet dat wij beiden op iets heel anders doelden. Want waar ik het had over onze fifth wheel, had paps het over de jongen die ons net ons eten had gebracht. Blijkbaar was er al een paar keer onze kant op gekeken in de tijd dat we er al zaten en papa zei, en ik quote, 'dat is echt niet omdat hij mij zo interessant vindt hoor...' Max en ik in koor natuurlijk als grapje 'je weet maar nooit!' maar ik kon er verder wel om lachen 😜 Mij vallen die dingen gewoon nooit op 😅

Na de chili was het tijd voor de Sand Dunes. Waanzinnig om te zien hoe van die gigantische duinen beklommen worden door allemaal mensen met gehuurde, houten borden om mee naar beneden te kunnen sleeën en dan op de achtergrond hele hoge bergen waar nog sneeuw op ligt! Dat contrast is erg tof om te zien 😄
Ik had wel dichterbij willen komen, alleen dan moest ik door de modder en troep en aangezien ik mn sneakers aanheb en geen slippers, besloot ik deze even over te slaan. Dus paps en Max liepen verder richting duinen terwijl mams en ik vanuit de verte hun pad volgden. Het was weer een mooi stuk natuur vanmiddag! Paps en Max waren weer terug en we gingen met zijn allen richting auto en daar stonden nog precies dezelfde mensen als toen wij net aankwamen. Bij aankomst keken paps en mams elkaar vreemd aan, 'wat zijn dat nou voor rare figuren?' Max en ik keken toen ook hun kant uit, ik dacht het en Max zei het, 'Mad Max!' Bij aankomst durfde ik het niet te vragen maar nu we op het punt van weggaan stonden, vond ik het toch wel leuk om te proberen. Ik liep op ze af en vroeg of ik een foto mocht nemen. 'Of course!!' zei één van de meiden super enthousiast en overvriendelijk. Ze waren inderdaad bezig met een Mad Max cosplay om later iets op te nemen in de duinen, tof! Nu door naar Colorado Springs, naar het hotel 😁 Maar eerst weer even drie uur in de auto hangen 😅

Reminder(s) to self
- niet denken maar doen! Nee heb je, ja kun je krijgen

Lifegoal(s)

PS
- Nu mag ik op zoek gaan naar een nummerbord van Colorado! 😊
- Op de melkverpakking staat 'Creamland' en dat vonden mijn broertje en ik best een raar iets om op een melkverpakking te zetten 😅
- Tijdens de rit kreeg ik constant een Amber Alert op mijn telefoon, heb er uiteindelijk een printscreen van gemaakt en we zijn nog steeds aan het opletten of we die auto zien!

Dagje Santa Fe

Vanochtend was er de mogelijkheid tot uitslapen... dachten wij...
Helaas besloten een paar motorrijders dat het nodig was om van half 7 tot half 8 al hun motors uit een aanhanger te rijden precies onder ons raam. Om half 7 schrok ik wakker van de eerste grom, ik zat meteen rechtop in bed. Nadat ik besefte dat het geluid van buiten kwam, draaide ik me weer om. Bijna, BIJ-NA lag ik te slapen, weer een grom van een motor. Ik had nog steeds goede hoop en draaide me opnieuw nog een keer om. Toen vervolgens de derde grom kwam op het moment dat ik weer net indutte, gaf ik het uitslapen maar op. Ik had sowieso al slecht geslapen vannacht: twee nachtmerries, Paps z'n gesnurk, Max z'n geknarsetand en Mams d'r gedraai hadden mij al flink wakker gehouden, dus dit kon er ook nog wel bij 😅 Hopen maar dat ik vannacht wat beter slaap!

Na nog even op bed te hangen, besloot ik uiteindelijk om mijzelf op te frissen om vervolgens met zijn allen richting ontbijt te gaan. Ik had trek, ik luste wel wat, en toen we beneden de ontbijtzaal inliepen rook het er al een stuk aangenamer als de dag hiervoor. Mijn oog viel direct op de felgekleurde Fruity Loops en ik moest meteen terugdenken aan mijn allereerste ontbijt in Amerika - San Francisco 7 jaar geleden. Ik moest en zou weer die Fruit Loops nemen, ookal drink ik eigenlijk geen melk meer...
Nou! Ze waren nog net zo lekker chemisch zoet als 7 jaar geleden, en ik ben blij dat ik ze toch weer eens genomen heb 😄 Daarna nog een wafel gemaakt voor Mams en mij om te delen, heerlijk met kaneelpoeder en stroop, yum!

Na een lekker zoet ontbijt vervolgenden we onze dag met een busrit richting Downtown Santa Fe. Onderweg vroeg een man tegenover ons een vraag die al zovaak gesteld is deze vakantie: 'where are you guys from?' Papa ging het gesprek aan met de beste man terwijl ik nog even versufd naar buiten bleef staren. Op een gegeven moment begon ik met een halfoor mee te luisteren. Er werden tips gegeven voor leuke plekken en goede tentjes om te eten. We reden langs één van de tentjes die de man aangeraden had 'Cowgirl Nogwat' en terwijl hij heel enthousiast zei: 'this is the one I mean!' begon de vrouw aan de andere kant van de bus zich er mee te bemoeien. 'No, *noemt een ander restaurant* is way better! Cowgirl Nogwat is way too expensive, you pay 15 dollars for a simple hamburger!!' Ze schudde verontwaardigd haar hoofd, alsof Cowgirl Nogwat de grootste fout beging die ze zich kon voorstellen. De beste man was het niet eens met de vrouw aan de andere kant van de bus, 'but the music! You can't get that anywhere else!' *Pffft* deed de vrouw met haar mond, 'yea you can! Just go to Alegro (ofzo) right here and the end of the street...' We lieten de beste man en de vrouw aan de andere kant van de bus voor lief en verlieten de bus, het was eindelijk onze stop! Downtown Santa Fe, here we are!!

Meteen bij het uitstappen werden we omringd door mooie vintage auto's, blijkbaar was het een event van vandaag, heel de plaza was omringd met deze toffe wagens! De sfeer van downtown Santa Fe was erg leuk! Het weer was goed, de etenstentjes zorgden voor een heerlijke bbq lucht en in het midden van de plaza waren verschillende, lokale optredens te bewonderen. Veel giftshops waren er echter niet. Behalve eentje waar ik alvast wat spul heb gekocht voor later in mijn eigen huis! (Maar verder loop ik niet op de dingen vooruit hoor 😇).
Tijdens de lunch merkte ik dat ik niet helemaal wakker was, want ik maakte een fout die ik anders nooit zou maken. Een papa-fout 😜
De ober vroeg of hij mijn bord al kon meenemen, ik was klaar dus ik wilde zeggen: 'yes, of course.' Daarentegen kwam het volgende uit mijn mond: 'yea, hoor.' Nou zeg ik in het Nederlands vaak 'ja hoor' dus het stopwoordje 'hoor' is nog niet eens zo'n ramp... behalve als je na denkt hoe het in het engels klinkt... hoor = whore? Eeeuhm, whoops 😅 Gelukkig hoorde de ober het volgens mij niet, of hij deed alsof hij het niet gehoord had...
In ieder geval, het was niet mijn bedoeling om deze vriendelijke ober uit te schelden voor 'whore'... 😅

Na alles van Downtown Santa Fe wel gezien te hebben, was het weer tijd om terug te gaan naar het hotel. De terugreis met de bus was ook weer een interessante ervaring.
In het begin zaten we met zijn vieren op een rij, Max, Ik, Mama & Papa. Bij één van de haltes stond er echter iemand in een rolstoel te wachten voor de bus, dus paps moest opstaan zodat dat stuk bank kon worden ingeklapt. Tegenover ons zaten een vriendelijke vrouw die wel graag babbelde en een man die volgens papa zo stoned was als een garnaal, en paps mocht daartussen gaan zitten 😂 Terwijl ik stiekem een foto maakte van papa zijn ongemakkelijke houding, was de buschauffeur aan het stoeien met de ramp die niet naar beneden wilde, een kwartier later nog steeds geen geluk, dus de buschauffeur tegen de man in rolstoel z'n excuses aangeboden en doorgereden, papa kon weer terug naar z'n plek, maar dieman moest wel mooi wachten op de volgende bus 😓 Oké...

Ach, je maakt nog eens wat mee zo op een dag. Nu zit ik weer even lekker op bed met muziek op en straks gaan we weer naar Applebee's voor het avondeten! 😊